Rekolekcje prowadził ks. Andrzej Orczykowski, chrystusowiec, na co dzień posługujący w parafii św. Jadwigi Królowej w Poznaniu na Umultowie. Każdego dnia głoszone były dwie konferencje, oparte na Liście Apostolskim Ojca Świętego Leona XIV „Wierność, którą rodzi przyszłość”, wydanym z okazji 60. rocznicy soborowych dekretów Optatam totius oraz Presbyterorum ordinis. Dokument ten stał się inspiracją do refleksji nad tożsamością kapłańską, wiernością powołaniu oraz odpowiedzialnością za Kościół i powierzony lud.

Treść konferencji koncentrowała się wokół najważniejszych wymiarów kapłańskiego powołania. Punktem wyjścia było osobiste pytanie Chrystusa: „Szymonie, synu Jana, czy miłujesz Mnie?”, prowadzące do odnowienia relacji z Nim i ponownego wypowiedzenia swojego „tak”. Rekolekcjonista podkreślił, że u początku każdego powołania stoi spotkanie z Jezusem Chrystusem, do którego kapłan powinien nieustannie powracać, zwłaszcza w chwilach prób i pokus.

Rekolekcjonista zwrócił uwagę na wierność powołaniu realizowanemu w codzienności oraz na znaczenie charyzmatu Towarzystwa Chrystusowego, obejmującego zarówno osobiste uświęcenie, jak i posługę wobec Polonii rozsianej po całym świecie. Istotnym tematem była także wspólnota kapłańska i zakonna jako przestrzeń wzrostu, odpowiedzialności oraz budowania relacji, również w wymiarze przełożony–podwładny, ukazanym w świetle posłuszeństwa Jezusa do swego opiekuna Józefa.

Refleksji poddano również kapłaństwo jako służbę „szafarzy Bożych tajemnic”. Rekolekcjonista podkreślił potrzebę wierności w sprawowaniu sakramentów oraz zachęcił do powrotu pamięcią do dnia święceń diakonatu i kapłaństwa, w duchu wdzięczności za dar powołania. W tym kontekście przypomniał także o rzeczywistości zmagania duchowego oraz o łasce, którą Chrystus daje, aby przezwyciężać grzech i trwać w jedności z Nim.

Ostatnim ważnym akcentem była refleksja nad ojcostwem duchowym kapłana, zakorzenionym w działaniu Ducha Świętego, który uzdalnia do troski o powierzonych wiernych i prowadzenia ich do spotkania z Chrystusem.

Konferencje były głęboko zakorzenione w Piśmie Świętym – szczególnie w Ewangeliach oraz listach św. Pawła i św. Jana – a także w nauczaniu Ojców Kościoła, takich jak św. Augustyn, Orygenes czy św. Grzegorz Wielki. Ważnym punktem odniesienia były również ustawy zakonne oraz nauczanie Kościoła, w tym encyklika św. Jana Pawła II Ecclesia de Eucharistia.

Centralnym punktem każdego dnia była Eucharystia. Program rekolekcji obejmował także adorację Najświętszego Sakramentu, możliwość przystąpienia do sakramentu pokuty i pojednania, wspólną modlitwę Liturgią Godzin oraz modlitwę różańcową. Poszczególnym dniom towarzyszyły szczególne intencje: we wtorek modliliśmy się za przyjaciół i dobrodziejów Towarzystwa, w środę za zmarłych współbraci, natomiast w czwartek o nowe powołania kapłańskie.

W trakcie rekolekcji do uczestników dołączył bp Robert Chrząszcz, delegat Konferencji Episkopatu Polski ds. Duszpasterstwa Emigracji Polskiej, który przewodniczył Eucharystii w czwartek i w piątek. Jego obecność była wyrazem jedności Kościoła oraz troski o duszpasterstwo Polaków żyjących poza granicami ojczyzny.

Rekolekcje stały się także okazją do wspólnego świętowania jubileuszy kapłańskich. Czcigodni Jubilaci - ks. Tadeusz Przybylak i ks. Bogdan Wilkaniec - obchodzili 45-lecie święceń, ks. Andrzej Orczykowski - 35-lecie święceń, natomiast ks. Antoni Dudek, ks. Maksymilian Szura 
oraz ks. Tadeusz Ziółkowski przeżywali złoty jubileusz kapłaństwa.

Tegoroczne rekolekcje w Canberze były czasem szczególnej łaski, duchowego umocnienia. Na zakończenie rekolekcji ks. Prowincjał Grzegorz Gaweł SChr przypominał nasze zakonne zawołanie: „Między nami nie ma dali”. Kapłani również odnowili swoją profesję zakonną. Następnie powrócili do swoich placówek duszpasterskich w Sydney, Melbourne, Adelaide, Hobart, New Castle z odnowionym sercem, gotowi do dalszej wiernej służby Bogu i Polonii, do której zostali posłani. 

Podczas rekolekcji współbracia mieli okazję spotkać się także z nową Chargé d'affaires polskiej Ambasady w Canberze Panią Karoliną Cemką.  

Tekst: ks. Przemysław Syguła SChr 

Zdjęcia: ks. Grzegorz Gaweł SChr, ks. Artur Botur SChr, ks. Przemysław Syguła SChr