94rozdzialy Lata 1979 –1988 | Prowincja Księży Chrystusowców Australii i Nowej Zelandii

Lata 1979 –1988

Lata 1979 –1988 31 grudnia 2009 wyświetleń: 2054

Rok 1980

Artysta Adam Chyrek pracuje nad ścianami kościoła w Marayong ozdabiając je płaskorzeźbami.(fot nr 71-1) Z małymi poprawkami zatwierdzony zostaje też wystrój wnętrza. W centrum prezbiterium umieszczony zostanie 2-metrowy krzyż z Ukrzyżowanym Chrystusem, pod krzyżem znajdą się stojące postacie Matki Boskiej i św. Jana. Na drugim planie umieszczona będzie oprawa obrazu Matki Bożej Częstochowskiej: potężna litera “M”, a z niej wyrastająca stylizowana lilia. Lilia przechodzi w koronę tworząc w ten sposób idealną oprawę obrazu. Dwa godła narodowe z różnych epok historii: orzeł piastowski i jagielloński, symbolizują historię Cudownego Wizerunku Matki Bożej na zbliżające się 600-lecie panowania Matki Boskiej Częstochowskiej naszemu narodowi.

W marcu Ośrodki Duszpasterstwa Polskiego w Australii i Nowej Zelandii odwiedził kard. Władysław Rubin. (fot nr 72) Po przylocie do Sydney skierował do wspólnot polonijnych Słowo Pasterskiej, w którym czytamy: “Z pomocą łaski Bożej, raz jeszcze przybyłem do Australii, by Wam posługiwać jako polski biskup posłany do rodaków żyjących poza Ojczyzną... Miejscowe władze ko?cielne wydają dobre świadectwo o Polakach w tym kraju, uznając, że bogate dziedzictwo chrześcijańskiej Polski stanowi dobro, które polskie wspólnoty winny wnieść w rozwój narodu australijskiego tworzącego swoje nowe oblicze z kultur kilkudziesięciu różnych grup etnicznych. Od siebie kieruję do Was raz jeszcze słowa gorącej zachęty, byście byli wierni Bogu, Ewangelii, Krzyżowi, Matce Bożej, Kościołowi i Ojcu świętemu świadcząc o tym przykładnym życiem indywidualnym, rodzinnym i społecznym. Zachowujcie znajomość języka i kultury polskiej w młodszych pokoleniach. Nie przeszkadza to być dobrym obywatelem tego kraju, a wzbogaca osobowość Waszych dzieci i wnuków... Wszystkim życzę obfitych łask Bożych i wytrwania w wierze Ojców...”. Wizytację ks. kardynał W. Rubin rozpoczął od Perth w dniu 5 marca. Bajecznie kolorowe polskie stroje regionalne zawładnęły w tym dniu atmosferą międzynarodowego lotniska metropolii Zachodniej Australii. W gronie witających Księdza Kardynała znaleśli się wszyscy polscy duszpasterze, przedstawiciele organizacji społecznych, jak też miejscowy ordynariusz abp L.E. Goody.
Podobnym akcentem jak w Perth odbywa się powitanie kard. Rubina na lotnisku w Adelaide. Dzieci w strojach ludowych i młodzież z zespołu tanecznego “Tatry”, polscy duszpasterze, siostry Zmartwychwstanki i wielu, wielu rodaków. Na czas pobytu w Adelaide, Jego Eminencja zamieszkał w domu księży chrystusowców w Woodville West. Rozpoczynając swoją pasterską posługę rodakom w Południowej Australii, Ksiądz Kardynał złożył wieniec i pomodlił się za poległych i pomordowanych przy pomniku Ofiar Katynia. Następnie w świetlicy SPK spotkał się z przedstawicielami polskich organizacji społecznych i kombatanckich. Reprezentacyjne przyjęcie urządzono w głównej sali Domu Polskiego. Obecnych było około 700 osób. Dostojnego Gościa powitał prezes Domu Polskiego P. Pawlak, a po nim prezes Federacji Polskich Organizacji Południowej Australii A. Strzygielski. Następnego dnia, 8 marca, Jego Eminencja przewodniczył Mszy św. w kościele św. Józefa w Ottoway – parafii prowadzonej przez księży zmartwychwstańców. Po nabożeństwie złożył wizytę w Polskim Klubie im. M. Kopernika, a następnie udał się do Polskiego Centrum Katolickiego przy kościele Zmartwychwstania Pańskiego na Unely. Słowa powitania pod adresem Kardynała skierował ks. St. Lipski. W imieniu polskiej wspólnoty w Adelaide poprosił Jego Eminencję o poświęcenie wiernej kopii obrazu Matki Bożej Częstochowskiej. We Mszy św. udział wzięło kilkunastu chorych na wózkach inwalidzkich. Wzruszającym momentem było specjalne błogosławieństwo, jakiego Ksiądz Kardynał udzielił chorym. W drodze powrotnej z Unely kard. W. Rubin odwiedził Siostry Zmartwychwstanki mające swoje centrum w Royal Park. Kurtuazyjna wizyta u ks. arcybiskupa J. Gleeson’a zakończyła czas pobytu w Adelaide.
W podobnym stylu odbył Dostojny Gość spotkania z Rodakami w Melbourne, Geelong, Sale, Hobart, Launceston, Wollongong, Sydney, (73) Canberra, Auckland i Wellington. Pracowity czas wizyty w polskich ośrodkach duszpasterskich kończy Kardynał 24 marca i udaje się do Rzymu na spotkanie w swojej Kongregacji. Dokładny reportaż z australijskiej podróży ks. kard. Rubina opublikowany został w kilku numerach Przeglądu Katolickiego.
Od soboty 12 kwietnia, na terenie metropolii Sydney przybył nowy Ośrodek Duszpasterstwa Polskiego. Objął on opieką duszpasterską dużą grupę Polaków – około 150 osób – zamieszkałych w obozie dla uchodźców w Coogee. Msza św. w sobotni wieczór zadośćuczyni obowiązkowi uczestniczenia we Mszy św. niedzielnej. Pierwszym duszpasterzem tej grupy rodaków był ks. St. Rakiej.
Z inicjatywy ks. Dominika Sobali w Auckland urządzono kapliczkę poświęconą Matce Bożej Częstochowskiej. Umieszczono w niej obraz namalowany przez st. sierżanta Krzewińskiego w Loretto w 1944 r. Nikt nie pamięta szlaku wędrówki tego obrazu z ziemi włoskiej na nowozelandzką. Poświęcenie kapliczki miało miejsce w dniu święta Królowej Polski.
Ordynariusz Auckland abp J. Mackey zaprosił do katedry św. Patryka Polaków na wspólną modlitwę w intencji o pomyślność słusznych żądań ludzi pracy w Polsce. W imieniu księdza arcybiskupa Mszy św. za Polskę przewodniczył ks. J. McAlpine w asyście ks. Dominika Sobali. Pomimo, że uroczystość odbywała się w piątkowy deszczowy wieczór, frekwencja Polaków była imponująca.
W dniu 24 lipca zmarł w Melbourne ks. Józef Janus TJ, długoletni duszpasterz Polaków okręgu Melbourne. Pogrzeb odbył się 1 sierpnia. We Mszy św. pogrzebowej uczestniczyło dwóch biskupów i czterdziestu księży. Kazanie wygłosił ks. Zenon Grodź SVD, duszpasterz z Wollongong. Ks. Józef Janus (fot nr 74) wrósł mocno w środowisko Melbourne. Przez blisko trzydzieści lat żył i pracował wśród ludzi, do których zaprowadziły go drogi Opatrzności. Do Australii przybył w maju 1951 roku. Pracę duszpasterską wśród rodaków rozpoczął w kościele św. Augustyna, a następnie w kościele św. Ignacego w Richmond. świadomy konieczności roztoczenia opieki nad dziećmi, które nie miały rodziców, ks. J. Janus nawiązał kontakt z polskimi Siostrami Zmartwychwstankami z USA i w 1953 roku otworzono w Essendon Dom Dziecka. W roku 1968 kupiono teren pod kościół i rozpoczęto budowę polskiego sanktuarium Matki Bożej Częstochowskiej. Opozycja przeciw tej inicjatywie była duża, ale udało mu się ją przezwyciężyć, podobnie jak i inne przeciwności. Podczas Kongresu Eucharystycznego w Melbourne w 1973 r., kościół w Essendon został konsekrowany przez kard. Karola Wojtyłę, obecnego papieża Jana Pawła II. Do ks. Janusa ciągnęli wszyscy jak do ojca i stąd zyskał sobie przydomek “tata”.
W dniach od 4 do 17 września odwiedza Australię ks. bp Szczepan Wesoły. Przybył na zaproszenie Federacji Polskich Organizacji w Wiktorii, na uroczystość poświęcenia Pomnika Ofiar Katynia przy kościele w Essendon. Ksiądz Biskup odwiedził także polskie wspólnoty w Perth, Adelaide i Sydney.
Przegląd Katolicki z listopada 1980 zamieścił “Odezwę Prymasa Polski do Rodaków żyjących poza granicami kraju”. W odezwie tej Ksiądz Prymas wspomina o powołaniu kard. W. Rubina na stanowisko prefekta do spraw Kościoła Wschodniego przez Ojca św. Jana Pawła II. Odpowiedzialne obowiązki związane z tym stanowiskiem utrudniają Księdzu Kardynałowi pełnienie zdań pastoralnych wśród Rodaków, stąd jego obowiązki wobec polskiej emigracji powierzone zostały ks. biskupowi Szczepanowi Wesołemu ( fot nr 75). Prymas pisze w swojej odezwie: “Proszę więc, Umiłowani Rodacy, przyjmijcie pełnym sercem nowego Delegata Prymasa Polski, który wyszedł ze szkoły duszpasterskiej Kardynała Rubina i będzie Wam służył ze znaną już Wam gorliwością i oddaniem”. W tym samy Przeglądzie znajdujemy też słowa nowego Delegata - Opiekuna Polskiej emigracji: “...Zadaniem naszego duszpasterstwa i moim pragnieniem jest, by tak jak Naród w Kraju, również i Emigracja Polska była Chrystusowa i coraz silniej zespolona wiarą. Z takim zadaniem zostałem posłany do Ludu Polskiego na emigracji...”.
Każdego lata odbywają się kolonie letnie pod namiotami w nadmorskiej posiadłości Związku Polaków w Hobart. Na kilka tygodni przed rozpoczęciem tej imprezy ks. Kocząb wystąpił z projektem zbudowania krzyża-kaplicy. Przy energicznej pomocy Komitetu Kościelnego i finansowym wsparciu parafian oraz Związku Polaków pomysł został zrealizowany. Krzyż-kaplicę wykonał Michał Czerniawski. W uroczystości poświęcenia, dnia 23 listopada, uczestniczyło około 500 rodaków. Ceremonii poświęcenia dokonał ks. abp G. Young w asyście czterech księży. Honorowych gości witali ks. S. Kocząb i przedstawiciel Komitetu Kościelnego p. Adam Cisło.

 

 

utworzono : 2009-12-31